comp.cad.autocad AutoLISP FAQ

<*Dokument ten jest tłumaczeniem "comp.cad.autocad AutoLISP FAQ", czyli Listy Często Zadawanych Pytań dotyczących AutoLISP-u na liście comp.cad.autocad. Uwagi dotyczące tłumaczenia proszę wysyłać na adres sparrow@cad.pl. Uwagi merytoryczne (po sprawdzeniu w oryginale) proszę kierować do Autora oryginału (rurban@x-ray.at). Oryginał można znaleźć na stronie http://xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.html.*>

Title: comp.cad.autocad AutoLISP FAQ
Archive-name: CAD/autolisp-faq
URL: http://xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.html
Version: 2.28
Last-modified: "2001-06-18 13:39:42"
Posted-By: Reini Urban <rurban@x-ray.at>
Posting Frequency: monthly
Copyright: see Appendix [A]

Zapraszamy do lektury! AutoLISP - Lista Często Zadawanych Pytań

(oznaczenia: | zmiany, + nowe elementy w stosunku do poprzedniej wersji, <..> prywatne komentarze oraz wątpliwości).

<* W języku polskim można dyskutować o AutoLISP-ie na www.cad.pl oraz pl.comp.cad, a tłumaczenie Netykiety znajduje się na stronie http://republika.pl/orzechp/netykieta.html. *>

Spis treści

Część 1: Ogólna

[0] Jaka jest przyszłość AutoLISP-u? Czy nie lepiej zamiast niego uczyć się VB?

[0.1] Co się zmieniło z wprowadzeniem AutoCAD-a 2000?

[0.2] Czy nie można już kompilować ARX?

[1] Gdzie w Internecie można znaleźć procedury LISP?

[1.1] Czy są gdzieś przechowywane artykuły z grupy dyskusyjnej comp.cad.autocad?

[1.2] SDK Autodesku

[2] Jakie są najlepsze książki do nauki AutoLISP-u?

[2.1] Dokumentacja AutoLISP-u Online, Winhelp [usunięte w wersji rozsyłanej]

[2.2] Styl pisania kodu AutoLISP

[3] Jak sprawdzać poprawność programów AutoLISP?

[3.1] Debuggery dla klasycznego AutoLISP-u

[3.2] Styl strukturalny, TRACE

[3.3] Do swojego kodu źródłowego możesz dołączyć funkcje BREAK oraz debug-print

[4] W jaki sposób zabezpieczyć swoje programy LISP? Ochrona kodu

[4.1] Kelvinator

[4.2] Protect

[4.3] Kelvinator i Protect

[4.4] Convert

[4.5] ACOMP

[4.6] Vital LISP Professional

[4.7] Lisp2C

[4.8] Visual Lisp Autodesku

[5] Kompilatory AutoLISP

[5.1] ACOMP

[5.2] Vital LISP Professional

[5.3] Visual Lisp Autodesku

[5.4] Najlepsze: Common LISP oraz Scheme

[6] Edytory i inne narzędzia AutoLISP

[6.1] Edytory AutoLISP

[6.2] Analizatory kodu, pakowacze oraz kontrolery nawiasów

[6.3] Formatery kodu

[7] Problemy i błędy interpretera AutoLISP [dodane]

[8] Sortowanie w AutoLISP-ie [dodane]

[9] Rekursja

[10] Iteracja funkcją MAPCAR...

[11] Moje lispy nie są już wczytywane automatycznie podczas uruchamiania AutoCAD-a [poprawione]

[12] Jak automatycznie wczytywać swoje programy?

[13] W jaki sposób wprowadzić zmienną liczbę argumentów do funkcji LISP?

[14] W jaki sposób zapobiec przepełnieniom stosu? [zmiany]

[15] (command "ROTATE3D") nie działa! Dlaczego?

[16] Programy LISP działające na wielu rysunkach

[17] W jaki sposób wyeksportować funkcję Visual LISP-u do środowiska AutoLISP lub AutoCAD?

Część 2: Przykłady, kod

[20] Ogólne funkcje pomocnicze

[20.1] Operacje na listach

[20.2] Operacje na łańcuchach

[20.3] Zamiana nazwy symbolu na łańcuch

[20.4] Dostęp do entycji AutoCAD-a [zamiana nazwy SSAPLY na SSMAP]

[21] Przykłady programów LISP:

[21.1] Globalna zmiana właściwości tekstów, polilinii, funkcje obsługi warstw, datownik wydruków z plotera

[21.2] Okienko dialogowe plotowania z poziomu LISP. Użycie DDE oraz ActiveX

[21.3] Funkcje (entmod) oraz (entmake). Obsługa warstw bez użycia (command "_LAYER"...). Modyfikacja warstwy (ENTMOD)

[21.4] Jak wybrać wiele plików w programie LISP?

[21.5] Zamiana bloków

[21.6] Funkcja (vports), entycja VIEWPORT, konwersja współrzędnych ekranu na współrzędne modelu

[21.7] Wybór wszystkich widocznych obiektów, współrzędne narożników

[21.8] W jaki sposób zapisać do pliku listę współrzędnych XYZ dla zbioru wskazanych obiektów?

[22] Atrybuty bloków

[22.1] W jaki sposób uzyskać dostęp do danych definiujących atrybuty bloków?

[22.2] W jaki sposób zmodyfikować atrybuty bloku? DATESTAMP.LSP

[22.3] W jaki sposób uaktualnić atrybuty bloku?

[22.4] W jak sposób utworzyć blok z atrybutami funkcją ENTMAKE?

[23] Polilinie

[23.1] W jaki sposób uzyskać dostęp do danych definiujących wierzchołki polilinii?

[23.2] W jaki sposób połączyć wiele linii w polilinię? [poprawione]

[23.3] Zmiana szerokości polilinii

[23.4] Tworzenie polilinii oraz splajnu funkcjami ENTMAKE oraz COMMAND

[23.5] W jaki sposób obliczyć długość polilinii?

[23.6] W jaki sposób odwrócić kierunek polilinii?

[23.7] W jaki sposób odczytać środek polilinii? [nowe]

[24] Geometria okręgu i łuku: definicja wypukłości (BULGE), nieco trygonometrii [poprawione]

[25] DCL: okna kartotekowe ze znakami tabulacji oraz czcionką o stałej szerokości

[26] EED. Dane rozszerzone elementu: odczyt i zapis

[26.1] Wybieranie obiektów na podstawie ich EED funkcją (ssget "X")

[26.2] Odczyt EED wybranego obiektu

[27] HW jaki sposób przerwać wykonywanie polecenia w LISP-ie?

[27.1] W jaki sposób wykonać nieograniczoną liczbę opcji wprowadzonych przez użytkownika?

[28] W jaki sposób rozkodować geometrię ACIS w LISP-ie?

  --

[A] Zastrzeżenia, uwagi od autorów

+ [A.1] Lokalizacja FAQ

[B] Podziękowania

[C] Ostatnie zmiany

[0] Jaka jest przyszłość AutoLISP-u? Czy nie lepiej zamiast niego uczyć się VB?

Przyszłością AutoLISP-u jest niewątpliwie Visual LISP. Odnośniki: www.autodesk.com/vlisp, www.autodesk.com/develop/devres/visual/faq.htm, także [0.1] poniżej.

[0.1] Co się zmieniło z wprowadzeniem AutoCAD-a 2000?

Nowe jądro Visual LISP zastąpiło stare, oparte na XLISP-ie jądro AutoLISP. Jakich problemów powinieneś się spodziewać w związku z Visual LISP-em w R2000? Mam wyłącznie "złe" wieści.
Na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/docs/r2000-news.txt umieściłem odpowiednią dokumentację. Użyj LCA aby sprawdzić swoje lispy.
Najważniejsze różnice to:

• dokładniejsze sprawdzanie błędów podczas wczytywania;
• ACAD.LSP vs ACADDOC.LSP;
• brak konieczności kompilacji do ARX;
• niezgodności pomiędzy AutoLISP-em a Visual LISP-em:
  • funkcje LISP są teraz atomami, a nie listami,
  • w Visual LISP-ie symbole są chronione;
• lepsza obsługa wyjątków;
• ścieżka wczytanego VLX?;
• vl-export-symbol zastąpiono przez vl-doc-set...;
• tablica długich nazw symboli AutoCAD-a - EXTNAMES;
• interfejs ActiveX Automation, zmienne typu Variant oraz SAFEARRAY;
• FAS4 nie może być wczytany do R14.

[0.2] Czy nie można już kompilować ARX?

• Możesz wczytywać program poleceniem (load). Wcześniej robiłeś to poleceniem (arxload).

  Zaleta: inicjalizacja jest łatwiejsza. Wczytywanie VLX nie jest przerywane, nawet w przypadku wystąpienia błędu podczas tego procesu. Wcześniej cała aplikacja ARX mogła się zawiesić z powodu różnych błędów.

  Zaleta: VLX jest znacznie mniejszy, ponieważ nie musi zawierać całego środowiska LISP, wraz z VLRTS. Zamiast tego istnieje tylko jedno środowisko, VL.ARX, zawarte w samym acadzie. Dzięki temu możesz rozprowadzać znacznie mniejsze aplikacje.

  Wada: po wczytaniu VLX nie ma łatwego sposobu odczytania ścieżki dostępu do aplikacji. Wcześniej było to możliwe za pomocą funkcji (arx) lub (vl-exe-filename).

• VLX posiada opcję oddzielnej lub wspólnej przestrzeni nazw. Poprzez oddzielne aplikacje ARX mogłeś używać wyłącznie oddzielnych przestrzeni nazw (w rzeczywistości były to odrębne środowiska LISP).

  Zaleta: to oznacza, że teraz możesz wybierać między szybszym a bezpieczniejszym trybem kompilacji (LINK, DROP) i nadal zachowywać wspólną przestrzeń nazw. (Większość moich aplikacji korzysta z tego. Dzięki temu mogę dzielić aplikację na jeden główny moduł i kilka mniejszych).

  Zaleta: ARX jest zgodny tylko z jednym wydaniem, czyli zupełnie niekompatybilny! VLX jest nowy i dlatego zgodny jedynie z nowszymi wydaniami (R16, ...), ale jako aplikacja LISP jest znacznie bardziej kompatybilny niż aplikacja ARX.

• Funkcja (arx) wczytująca aplikację ARX zwracała ścieżkę dostępu do aplikacji, funkcja (vl-list-loaded-vlx) wczytująca aplikację VLX zwraca jedynie symbol, nie ścieżkę. Jest to wada projektowa.

[1] Gdzie w Internecie można znaleźć procedury LISP?

AutoCAD Plugin Store prowadzona przez beyond.com:

www.cadplugins.com/
Jest to strona "oficjalnie rekomendowana" przez Autodesk.

CADalog - The AutoCAD Shareware Clearinghouse (Mike Clark):

www.cadalog.com/

The CAD Depot, dawniej znana jako CADSyst (David Whynot):

www.caddepot.com/, ostatnio kupiona przez TenLinks.

Inne strony portalowe o podobnej tematyce to: [nowość]
TenLinks oraz UpFront EZine są najlepszymi serwisami ogłoszeń dotyczących tematyki CAD.
Autodesk uruchomił portal Point A.

Niektóre inne strony z kolekcją programów AutoLISP to:

xarch AutoCAD Info & Tools (Reini Urban)

xarch.tu-graz.ac.at/autocad/ (z wyszukiwarką)

CAD Users Webring [nowość]

CADalyst magazine code (przygotowany przez "Hot Tip Harry" Art Liddle)

www.cadonline.com/code/

Owen Wengerd

www.manusoft.com

Terry Dotson

www.dotsoft.com/

AcadX [nowość]

www.acadx.com

Paul Turvill [nowość]

www.turvill.com/t2/

Vladimir Nesterowsky

members.tripod.com/

Theo L.A. Groenenberg

http://members.xoom.com/acadvice/autolisp.htm

The CADshack (Jeff Foster)

www.cadshack.com/lispfile.htm

Lisp Factory (Jay Garnett)

www.enteract.com/~jgarnett/

Rakesh Rao - AutoCAD Tech Center

www.4d-technologies.com/techcenter

Stare oraz nieaktualne odnośniki:

AutoCAD Tech Journal code (Peter Sheerin) [stary]

www.atj.com

CADENCE magazine code (Peter Sheerin) [stary, nieaktualny]

www.cadence-mag.com/

UCCB AutoCAD and AutoLISP page (Paul Standing)

ucad1.uccb.ns.ca/acad/cad.htm

Dr.Lisp Utilities (Alexander Medwedew) [poprawiony]

idt.net/~compvent/

McNeel's lisp archive [nieaktualny]

ftp://ftp.mcneel.com/lisp/

Desi Moreno [nieaktualny]

www.invsn.com/desmos/autolisp.htm

PIRS Online

www.insa.com/

Henry Francis [poprawiony]

paracadd.com/

SimTel - Coast To Coast - Archive [poprawiony, bardzo stary]

www.simtel.net/pub/msdos/autocad.html

[1.1] Czy są gdzieś przechowywane artykuły z grupy dyskusyjnej comp.cad.autocad?

groups.google.com/ - największe archiwum usenetu.[nowość]

Dawniej znane jako deja.com/usenet.

www.altavista.com/

www.altavista.com/cgi-bin/query?pg=aq&what=news

www.excite.com/

www.excite.com/search.gw?collection=news

Phoaks - People Helping One Another Know Stuff - automatyczny wyszukiwacz odnośników

www.phoaks.com/phoaks2/newsgroups/comp/cad/autocad/index.html

[1.2] SDK Autodesku

Od R13 Autodesk udostępnił specjalną sieć dla twórców aplikacji, porównywalną z siecią Microsoftu - ADN. Zawartość płyt CD jest podobna do starego SDK, ale bardziej ukierunkowana na programistów ObjectARX.
Skontaktuj się z najbliższym autoryzowanym przedstawicielem Autodesku, jeżeli chcesz zostać członkiem ADN.

Niektóre lispy są dostępne na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/code/adesk/SDK2/

W Stanach Zjednoczonych członkostwo w ADN kosztuje 600 dolarów rocznie. Płyty CD nie zawierają SDK jako takiego, ale większość składników oryginalnego SDK znajduje się na nich w takiej czy innej postaci. (Owen)

[2] Jakie są najlepsze książki do nauki AutoLISP-u?

AutoLISP to Visual LISP [nowość]

Kevin Standiford, Autodesk Press, ISBN 0-7668-1517

AutoLISP: Programming for Productivity,

William Kramer, Autodesk Press, ISBN 0-8273-5832-6

Essential AutoLISP,

Roy Harkow, Springer-Verlag, ISBN 0-387-94571-7

AutoLISP in Plain English; A Practical Guide for Non-Programmers,

George O. Head, Ventana Press, ISBN: 1566041406

"Maximizing AutoLISP"

Rusty Gesner, Tony i Mark Middlebrook, Tony Tanzillo.
More at www.group-a.com/~rusty/

"AutoLISP Reference Manual"

wydawane przez Autodesk Press.
Aż do R12 istniały oddzielne podręczniki AutoLISP. Przewodnik programisty. Później AutoLISP stał się częścią Podręcznika adaptacyjnego dla R13. Od R14 dokumentacja ta jest skompilowana jako Winhelp.

Ponadto istnieje całe mnóstwo książek o AutoLISP-ie.

Rekomendowanymi książkami dotyczącymi ogólnego języka LISP (nie AutoLISP-u!) są:

ANSI Common Lisp, (Common Lisp primer)

Paul Graham, Prentice Hall, ISBN 0-13-370875-6

Structure and Interpretation of Computer Programs, (high-level Scheme)

H.Abelson, GJ. Sussman, J. Sussman, MIT Press, ISBN 0-262-01153-0

"Jest to niewątpliwie jedna z najlepszych książek o komputerach, jakie kiedykolwiek zostały napisane";

LISP, 3rd Edition,

Patrick Henry Winston and Berthold Klaus Paul Horn, Addison-Wesley Publishing Company, ISBN 0-201-08319-1

Looking at LISP,

Tony Hasemer, Addison-Wesley Publishing Company, ISBN 0-201-12080-1

[2.1] Dokumentacja AutoLISP-u online, Winhelp [usunięte w wersji rozsyłanej]

Pliki AutoLISP Winhelp są rozprowadzane z następującym oprogramowaniem:

• R14 (pełny pakiet dokumentacji);
• Visual LISP Autodesk wersja preview, zobacz [5.3]
• stary edytor Visual LISP (wersja 1.0 jest bezpłatna), zobacz [1]
• Vital LISP (pliki pomocy są zawarte również w wersji demonstracyjnej), zobacz [6.1]

Istnieje rezydentny program dla DOS-u, zwany LISPHLP.EXE
(uruchamiany przez Ctrl+PrawyShift+R, od 1988).

LSPDOC: na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lsp_tools/#lspdoc lspdoc znajduje się narzędzie pozwalające na automatyczne tworzenie plików Winhelp dla programów LISP.

[2.2] Styl pisania kodu AutoLISP

Automatyczne formatery kodu, tak zwane upiększacze (zobacz [6.3]) w sposób automatyczny formatują kod tak, aby spełniał wymagania standardu.

Na płycie CD R12, w pliku SDK2 ACG.DOC lub na xarch.tu-graz.ac.at/autocad/docs/acg.txt znajduje się dokumentacja Autodesku doskonale omawiająca zasady kodowania, komentowania i planowania kodu, aby pozostawał on czytelny.

Najważniejszymi zasadami są:

• Komentuj swój kod. Używaj oznaczeń ;;; w pierwszym wierszu, ;; wewnątrz kodu oraz ; w celu wyróżnienia komentarzy umieszczonych za komentowanym wyrażeniem (w wierszu 39.).
• Stosuj zasady planowania tak, jak to robią formatery, aby pisać kod w sposób bardziej strukturalny, łatwiejszy w czytaniu, np. SETQ, DEFUN, IF, COND, PROGN.
• Staraj się unikać zmiennych globalnych. Jeżeli zdecydujesz się ich użyć (ze względu na wydajność), oznacz je gwiazdkami i pisz je wielkimi literami, np.: *GLOBAL*.
• Nie zapominaj lokalizować swoich zmiennych (za znakiem "/" w liście parametrów DEFUN). Jedynie na etapie sprawdzania programu tymczasowo możesz pozostawić je jako niezadeklarowane.
• Chroń nazwy: ponieważ AutoLISP używa niechronionej przestrzeni nazw, łatwo jest nadpisać nawet predefiniowane funkcje systemowe. Dlatego powinieneś używać unikalnych krótkich prefiksów, przynajmniej wtedy, gdy publikujesz lub udostępniasz innym swój kod.
  Ja używam prefiksu UR- dla funkcji i UR: dla zmiennych. ADGE oraz Autodesk wymagają nawet 4 liter prefiksu. W ten sposób nazwy będą zabezpieczone przed nadpisaniem przez inne funkcje.
• Zawsze używaj znaku podkreślenia rozpoczynającego każdy łańcuch (nazwę polecenia lub opcji) przekazywany funkcji COMMAND lub OSNAP. Zdarzają się nawet komercyjne programy, które nie działają z wersjami narodowymi. Wywołanie funkcji (command "_PEDIT" ss "_J") jest lepsze niż (command "PEDIT" ss "J").
• Nie używaj nadmiernie SETQ: LISP został zaprojektowany jako język czynnościowy, bez zmiennych. Istnieje wiele konstrukcji, które działają efektywnie na listach bez potrzeby przechowywania tymczasowych wartości w symbolach (zobacz przykłady kodu [21]...)
  Jednakże dla czytelności i w celu sprawdzania kodu powinieneś zawsze używać przypisania do symboli.
• Stara zasada programowania LISP: dobra funkcja nie jest dłuższa niż 6 wierszy. (LISP jest drugim chronologicznie językiem komputerowym, wprowadzonym przez Johna McCarthy’ego na MIT w roku 1958).
• Używaj CONS zamiast APPEND: trzy funkcje CONS i jedna REVERSE są lepsze niż jedna APPEND. Aby poznać cechy APPEND (ignorowanie NIL), zobacz w szczególności przykład zamieszczony przez Serge: REMOVE w [20.1] lub porównanie stylów w [23.1])
• Używaj języka angielskiego w nazwach symboli i komentarzach.
• Nie używaj T, MIN, MAX ani LAST jako nazw symboli! Są to funkcje systemowe!

[3] Jak sprawdzać poprawność programów AutoLISP?

[3.1] Debuggery dla klasycznego AutoLISP-u:

• Visual Lisp i Vital LISP Professional mają je wbudowane w interfejs IDE (i te są najlepsze).

• ACOMP dla R10 był bezpłatny; możesz go nadal używać, ale wtedy możesz obsługiwać tylko funkcje AutoLISP-u R10, np. funkcji WCMATCH - nie.

• Ld, Ld, AutoLISP Debugger dla R14, R13c4 oraz R12/Dos, program z Czech (bezpłatny) - na www.cadstudio.cz/ftp.htm

[3.2] Styl strukturalny, TRACE

[3.3] Do swojego kodu źródłowego możesz dołączyć funkcje BREAK oraz debug-print

Przykład:

[4] W jaki sposób zabezpieczyć swoje programy LISP? Ochrona kodu

[4.1] Kelvinator

KELV.EXE (na płycie CD R12 oraz na stronach internetowych [1]) Tak "zaszyfrowany" lisp możesz rozszyfrować dowolnym formaterem kodu. Jednak nazwy symboli (funkcji i zmiennych) nadal pozostaną zniekształcone, a komentarze zostaną utracone.

[4.2] Protect

PROTECT.EXE (na płycie CD R12 lub na stronach internetowych [1]). Pamiętaj, że istnieje program deszyfrujący. Za darmo.

[4.3] Kelvinator oraz Protect

Najpierw użyj Kelvinatora, następnie programu PROTECT. Za darmo.

[4.4] Convert

Program szyfrujący i deszyfrujący pliki LISP. Shareware. Autor: Maciej Łukasiewicz.
Pliki zaszyfrowane do postaci "Protected LISP" programem CONVERT nie mogą być rozszyfrowane innym programem, ale tym samym - tak.

[4.5] ACOMP

Kompilator AutoLISP-u, ACOMP.EXE, na płycie CD R12 wydania międzynarodowego lub na stronach internetowych. Bezpłatny. Więcej dokumentacji do ACOMP-a na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/bi4/
Zobacz też [5.1] Kompilatory AutoLISP.

[4.6] Vital LISP Professional

www.basissoftware.com/vill.htm
"ViLL". Przestarzały. Zobacz [5.2] Kompilatory AutoLISP.

[4.7] Lisp2C

Konwerter LISP do C, dla R12/R13/R14 Dos/Win (Watcom, Metaware, MSVC Libs).
Potrzebujesz licencji uprawniającej do korzystania z jakiegoś kompilatora C/C++.
www.basic.si

[4.8] Visual Lisp by Autodesk

"VLISP". To przyszłość. Zobacz [5.3]

Podsumowane:
Poważne szyfrowanie jest możliwe jedynie za pomocą Vital LISP i jego następców. Pliki LISP tworzone przez Kelvinator [4.1] są nieczytelne i szybciej się wczytują. Pliki w formacie "Protected LISP" [4.2] mogą być łatwo odszyfrowane. Plik LISP zaszyfrowany za pomocą CONVERT można odszyfrować jedynie za pomocą programu CONVERT.

[5] Kompilatory AutoLISP

[5.1] ACOMP

ACOMP był rozwijany aż do R12 jedynie w przypadku wersji międzynarodowych. Jest on bezpłatny, ale nie działa z R13 ani z narodowymi R12/Win. Wynikiem kompilacji są pliki *.BI4, które wymagają specjalnego rozszerzenia ACADL.EXP, dostarczanego jako ACADLC.EXP. Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/bi4/ Ostrzeżenia generowane przez kompilator są bardziej precyzyjne w zakresie lokalnych symboli niż w przypadku ViLL lub VLISP.

[5.2] Vital LISP Professional

Był rozwijany przez Basis Software Inc. USA. Licencje uprawniające do bezpłatnego korzystania z niego są dostępne w przypadku runtime-interpreterów dla R12/R13/R14 DOS/Windows/NT.
Basis nie rozwija już Vital LISP. Zobacz także [6.1] i [4.6]

[5.3] Visual LISP Autodesku

VLISP 4 (dla R14), następca Vital LISP, jest zasadniczo tym samym, co ViLL 3.2. Różnice to jedynie graficzny interfejs użytkownika, zmiany prefiksów nazw funkcji i dokumentów: vill- => vlisp-, vlx- => vl-. Niektóre funkcje o prefiksie vlax- zawierają więcej myślników.
W AutoCAD-zie 2000 VLISP zastąpił interpreter starego AutoLISP-u. Zobacz [0.1] VLX zawierają spakowane pliki FAS i opcjonalnie zasoby DCL używane przez R14/R15.
R15 FAS/VLX są niezgodne z poprzednimi wydaniami (FAS2 -> FAS4), ponieważ dodano nowe właściwości języka (oddzielne przestrzenie nazw).

[5.4] Najlepsze: Common LISP oraz SCHEME

Corrman Common LISP posiada wbudowaną możliwość obsługi ARX,
COM jest obsługiwany przez Allegro Common LISP 5, Lisp Works for Windows, a w przyszłości - także przez GambitC.
Poprzez FFI ("Foreign Function Interface") prawie każdy program LISP lub SCHEME może komunikować się z AutoCAD-em.
Pewna praca została wykonana z Corman LISP oraz ACL5, aktualnie tylko jeden komercyjny produkt używa ACL5 ("Design++" - Design Power).
Jeśli chcesz wiedzieć więcej, zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/bi4/.

[6] Edytory i inne narzędzia AutoLISP

[6.1] Edytory AutoLISP

Visual LISP Autodesku

Zobacz [5.3]. Najlepsze i najbardziej rekomendowane narzędzie. Zawarte w AutoCAD-zie 2000, nie wymaga dodatkowych wydatków.

Emacs dla NT

Potężny edytor, dość trudny do opanowania, jednakże napisany (z możliwością dostosowania do własnych potrzeb) w elispie - języku bardzo podobnym do AutoLISP-u. Przodek wszystkich edytorów. Bezpłatny, dostępny na wszystkie platformy. Istnieje w dwóch odmianach: XEmacs oraz GNU ntemacs.
Dostosowany do AutoLISP-u http://xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lsp_tools/ntemacs.html

Vital LISP został zastąpiony przez Visual LISP. Nie jest już dostępny. Zobacz: [5.2] Kompilatory AutoLISP.

LispLink 2000

Commercial AutoLISP Editor with Syntax Highlight, Parenthesis Komercyjny edytor AutoLISP z wyróżnianiem składni, sprawdzaniem nawiasów, menedżerem projektów, podglądem okienek dialogowych oraz obsługą Visual LISP-u i formatu FAS: www.caelink.com/.

CodeMagic [nowość]

Bezpłatny edytor tekstu z wyróżnianiem składni AutoLISP-u.

Stare oprogramowanie:

LispPad

Edytor AutoLISP, napisany przez Tony’ego Tanzillo.

Visual Lisp (WSSW)

Stary, mały edytor LISP dla Windows. Wesja 1.0 była nawet bezpłatna. Nie mylić z Visual LISP-em, który zastąpił AutoLISP jako język programowania. Tu chodzi po prostu o mały edytor. Zobacz [1]

WCEDIT 2.02

Edytor ADS dla DOS R12, który potrafi samodzielnie ewaluować wyrażenia LISP, jest dostępny za darmo.
Zobacz [1]

CODEKEY

Stare komercyjne środowisko DOS IDE, zawierające formater kodu, posiadające możliwość szyfrowania i deszyfrowania "Protected LISP", Kelvinator <dostępny?>

ALLY 3.0 oraz CADET

Analizator i edytor LISP (shareware).
Zobacz [6.2]

pred

Bezpłatny, mały dosowy edytor wyróżniający nawiasy.
Dostępny na ftp://xarch.tu-graz.ac.at/pub/autocad/lsp_tools/pred.zip Podobnym edytorem jest ADE.

Edytory dla programistów takie jak MultiEdit Pro 7, WinEdit, E!, TextPad, UltraEdit lub PFE są także często używane.

Wprawdzie nie oferują one kontroli składni LISP lub formatowania kodu, ale umożliwiają wyszukiwanie i zamianę (nawet wyrażeń regularnych) w wielu plikach naraz oraz konfigurowalne wyróżnianie składni.

[6.2] Analizatory kodu, pakowacze oraz kontrolery nawiasów

Kompilator VLISP [5.3] analizuje (opcja: compile with full messages) oraz sprawdza nawiasy (Ctrl+Alt+C).

Reini's AutoLISP Packager

Dostępny na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lsp_tools/#Packager Pozwala tworzyć i przeglądać raporty zależności między funkcjami oraz odwrócone drzewo wywołań. Tworzy bibliotekę z plików źródłowych (program ten znany jest także pod nazwami "Packager" lub "Function Shaker").

PEI's Findvars

Pakowacz podobny do opisanego wyżej, lecz dodatkowo wskazuje, które symbole powinny zostać zadeklarowane jako lokalne www.perceptual-eng.com
Ja osobiście używam właśnie jego oraz mojego własnego pakowacza.

RapidLisp

Analizator kodu dla R14 (shareware).
www.cps.de/cad/rapidlisp/

AVC - AutoLISP Variable Collector

Bezpłatny. Znajduje wszystkie zmienne, które powinny być zadeklarowane przez funkcję.
users.actcom.co.il/sysoft/vc.htm

LCA - Autodesk's AutoLISP Compatibility Analyzer[nowość]

Znajduje się na Migration CD. Pozwala uzyskać zgodność wskazanych plików AutoLISP (LSP) oraz plików menu (MNL) z AutoCAD-em 2000.

ALLY30.ZIP (stare)

Analizator LISP (shareware). Sprawdza składnię i drukuje raporty (drzewo zależności funkcji). Zobacz [1]

lck21b.zip (stare)

LCK Validator LISP 2.1b (graficzny)

paran.zip (stare)

Prosty

PARNCH.ZIP (stare)

Prosty

[6.3] Formatery kodu

Zewnętrzne:

FMT202S.ZIP

Formater kodu LISP, DCL oraz FRM

LB.EXE

Formater kodu Autodesku.
Zawarty w SDK2 oraz w [1]. Występują problemy z długimi łańcuchami oraz nowymi stylami komentowania wyrażenia w samym wierszu.

PPRINT.LSP

Zawarty w SDK2 oraz w [1]

[7] Problemy i błędy interpretera AutoLISP [zmiany]

Dwie nieoficjalne listy błędów są umieszczone na stronach:
www.cadonline.com/exclusive/bugs/bugwatchlist.htm (dłuższa);
www.dotsoft.com/buglist.htm (prywatna i krótsza).

+ LDATA wg Toma Bergera (VLISP dla R14 oraz A2000)

Nie używaj LDATA nigdy. To może zniszczyć pliki DXF oraz DWG w A2000. Odczyt tych danych jest BARDZO utrudniony.

PARY KROPKOWE w listach argumentów przesyłanych z AutoLISP-u do Visual LISP-u lub odwrotnie mogą spowodować utratę zewnętrznych nawiasów.

Zobacz Visual LISP README (nieudokumentowane w Vital LISP-ie).

JEDNOATOMOWE LISTY są zwracane niepoprawnie z ZEWNĘTRZNYCH APLIKACJI.

Visual LISP nie potrafi odróżnić LISTY zawierającej pojedynczy atom (element) od pojedynczego atomu zwracanego przez zewnętrzną aplikację ARX lub ADS.

ENTGET użyte wobec LWPOLYLINE, HATCH (tylko R14)

TWspółrzędna Z (caddr (getval 10 ele)) ma wartość losową i często powoduje wyjątek w obsłudze liczb rzeczywistych, ponieważ może mieć zbyt małą lub zbyt dużą wartość.
Rozwiązanie (obejście) problemu: zobacz część II, pozycja [23.1]

ENTMAKE VERTEX (tworzenie wierzchołków polilinii) wg Terry Dotson (tylko R14)

Problem występuje podczas tworzenia (entmake) polilinii. Podczas tworzenia definicji wierzchołków (VERTEX) wymagane jest przypisanie im odpowiedniej warstwy (co dokumentuje Autodesk), ale także konieczne jest przypisanie warstwy do końcowej subentycji SEQEND. Pominięcie tego ostatniego spowoduje, że SEQUEND zostanie umieszczone na warstwie bieżącej. Jeżeli zamrozimy później tę warstwę, próba dostępu do tak utworzonej polilinii (np. próba przesunięcia) spowoduje błąd podczas odświeżania rysunku i zawieszenie się AutoCAD-a (wyłącznie R14).

ACAD_STRLSORT: dziwna kolejność sortowania w Windows.

Znaki w Windows nie są sortowane na podstawie odpowiadających im numerów ASCII! Zamiast tego użyta jest aktualna strona kodowa (getvar "SYSCODEPAGE"), co daje inny rezultat.

Windows: (acad_strlsort '("-1" "+1")) -> ("-1" "+1"), DOS: (acad_strlsort '("-1" "+1")) -> ("+1" "-1") W obu przypadkach: (mapcar 'ascii ("-" "+")) -> (45 43) Więcej na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/docs/strlsort-bug.html

AI_PROPCHK

W dodatku uaktualniającym R13c3 zmieniono nazwę funkcji (ai_propchk) na (C:AI_PROP).

"Funkcja AutoLISP ai_propchk została zmieniona na c:ai_prop, tak aby zachowywała się podobnie do innych poleceń. To pozwala na powrót do polecenia DDMODIFY przez naciśnięcie ENTER, nawet jeżeli zostało ono wcześniej wybrane z paska narzędzi."

Błędne zakończenie funkcji obsługi DCL w R13 powoduje zawieszenie AutoCAD-a

R13 zawiera usterkę, która powoduje zawieszenie AutoCAD-a, jeżeli wystąpi błąd krytyczny podczas wykonywania funkcji AutoLISP obsługującej suwak DCL w okienku dialogowym. Na przykład, jeżeli funkcja obsługi suwaka będzie zawierała wywołanie pustej (nieistniejącej) funkcji, AutoCAD zawiesi się natychmiast. Z technicznego punktu widzenia nie jest to błąd interpretera AutoLISP-u, ale traktujemy go jak błąd AutoLISP-u.

Od R13 nie możesz już polegać na wartości 64 kodowanej bitowo w znaczniku 70 w tablicy symboli, w przeciwieństwie do wcześniejszych wydań.

Co jeszcze? Zobacz nieoficjalną listę błędów AutoCAD-a utworzoną przez Steve’a Johnsona, opisującą więcej błędnych programów i zachowań AutoLISP-u, na stronie www.cadonline.com/exclusive/bugs/bugwatchlist.htm (szczególnie: 33, 124, 126, 127, 139, 153, 158, 165, 176, 182, 192, 193, 238, 240, 254, 272, 295)

Pliki w formacie "Protected LISP"

W wersjach wcześniejszych niż R13c4 pliki zaszyfrowane w formacie "Protected LISP" nie pozostawały zaszyfrowane po wczytaniu do pamięci. Naszym zdaniem ten problem powinien być znany wszystkim, aby nikt nie zakładał nierozważnie, że jego tak zabezpieczony kod jest chroniony przed wścibskimi oczyma. Ten temat FAQ spowodował duży problem na moderowanym Forum AutoCAD-a w sieci CompuServe. Ale można tam znaleźć dobre metody zabezpieczeń. Zobacz [4].

Ograniczona liczba otwartych zbiorów wskazań

Zbiory wskazań są na bieżąco przechowywane w plikach tymczasowych. Odczytanie niepotrzebnych zbiorów wskazań i przypisanie ich do symbolu NIL oraz uruchomienie (gc), gc = garbage collector spowoduje zamknięcie tych plików.
Maksymalna liczba zależy od systemu operacyjnego, np. w DOS-ie od wartości zmiennej FILES w CONFIG.SYS.
W R13 liczba ta została zwiększona.

Liczby: zakres, dokładność, precyzja

Liczby całkowite są wewnętrznie reprezentowane jako typ "long fixnums" (32-bitowo, z bitem znaku), ale podczas przekazywania z AutoLISP-u do AutoCAD-a są zamieniane na 16-bitowy typ "short fixnums", o zakresie -32768 ... +32767, ponieważ AutoCAD posługuje się tylko typem "short fixnums".

Liczby rzeczywiste są typu "double" (64-bitowe IEEE). Wszystkie wewnętrzne obliczenia numeryczne AutoLISP-u oraz AutoCAD-a są wykonywane na liczbach formatu "double", co powinno być wystarczające. Co najmniej 14 cyfr jest dokładnych.

Powszechnym problemem jest niejednoznaczność między liczbą rzeczywistą a jej reprezentacją w postaci łańcucha (który odpowiada wartości zaokrąglonej). Liczby wyświetlane w linii poleceń są zawsze łańcuchami odpowiadającymi zaokrąglonym wartościom w zależności od LUPREC i DIMZIN.

Ze względu na to, że w trakcie porównywania geometrii często występuje błąd zaokrąglenia, należy do porównywania punktów używać dodatkowego współczynnika szumu (fuzz) o wartości [1e-12 - 1e-6]: (equal pt1 pt2 1e-6) ; 0.000001 tolerancja na błąd zaokrąglenia zamiast (equal pt1 pt2), szczególnie gdy dotyczy to porównywania kątów.
Zobacz www.autodesk.com/support/techdocs/td30/td301207.htm

VB: Jak to ostatnio zgłoszono, w zależności od wczytanych plików interfejsu Automation, dokładność obliczeń numerycznych oraz ustawienia lokalne separatora dziesiętnego (, lub .) powodują niepożądane efekty uboczne. Rozwiązanie oraz wytłumaczenie problemu jest w toku (dotyczy głównie krajów używających przecinka jako separatora dziesiętnego, jak Polska czy Niemcy)

.

Funkcja (EQ)jest bardziej dosłowna w kompilatorze ACOMP

W przypadku kodu kompilowanego za pomocą [5.1] ACOMP's trzeba uważać na to, że zachowanie funkcji (EQ) w plikach BI4 jest znacznie bardziej dosłowne niż w zwykłym AutoLISP-ie. W AutoLISP-ie (eq "1" "1") zwraca T, podczas gdy kod skompilowany przez ACOMP zwraca NIL.

Poniżej wymienione błędy nie mogą zawiesić AutoLISP-u ani zwrócić niepoprawnej odpowiedzi. Są to raczej efekty niewłaściwej implementacji języka.

AND i OR spowinny zwracać wartość różnego od NIL argumentu zamiast T. Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/docs/and-bug.html

MAX i MIN powinny działać także na łańcuchach, skoro AND również akceptuje i przetwarza łańcuchy.

Zobacz ACAD_STRLSORT powyżej

O błędach przepełnienia stosu przeczytasz niżej. Zobacz [14].

[8] Sortowanie w AutoLISP-ie

Zestawiony przegląd procedur sortowania jest na xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lisp/#sort

W LISP-ie najczęściej używaną metodą jest sortowanie przez łączenie (użytą także w (str-sort) w przykładowym TABLES.LSP Autodesku), ponieważ jest to naturalna metoda dla połączonych list. Normalnie (np. w C) używa się algorytmu sortowania przez kopcowanie (dla dowolnych danych) lub sortowania szybkiego (dla danych losowych) oraz sortowania przez wstawianie dla małych list (< 7) lub sublist o znanym algorytmie.

Istnieje kod w LISP-ie realizujący sortowanie metodą Shella, sortowanie bąbelkowe, sortowanie przez wstawianie, sortowanie szybkie, dostępny dla dowolnych danych list oraz indeksów wskazujących na listy. W LISP-ie możesz ominąć wybór funkcji sortującej, który jest dokonywany w czasie wykonywania kodu (tutaj jest to określone przez parametr "method"). Z tego powodu wystarczy, że będziesz znał tylko jedną funkcję sortującą dla różnych typów danych (np. liczb, punktów po osi x lub y, łańcuchów...):

[9] Rekursja

Szczegółowe dokumenty dotyczące rekursji znajdują się na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lisp, szczególnie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lisp/recursive.html, a także w podręczniku Dennisa Shinna.

Tutaj jest to wyjaśnione w dużym uproszczeniu:

Uwaga! Istnieje także samomodyfikujący się przykład tej funkcji, omówiony na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lisp/self-mod.lsp

[10] Iteracja funkcją MAPCAR...

Tutaj znajduje się krótki kurs dotyczący LAMBDA, QUOTE, MAPCAR... wg Vladimira Nesterovsky’ego:

Przykład ten jest wyjaśniony na members.tripod.com/~vnestr/mapcar.txt

Poniższy kod

jest objaśniony na xarch.tu-graz.ac.at/autocad/lisp/transpose.002.html

[11] Moje lispy nie są już wczytywane automatycznie podczas uruchamiania AutoCAD-a

Funkcje LISP wywołujące polecenia w czasie uruchamiania powinny być zdefiniowane w funkcji S::STARTUP w pliku ACAD.LSP. Ta funkcja zostanie uruchomiona automatycznie po zakończeniu inicjalizacji. W przeciwnym razie otrzymasz komunikat o błędzie "Command list interruption (6 . 2)".
Uwaga: funkcja (command) może być bezpiecznie wywoływana z plików MNL. Funkcja (S::STARTUP) jest obecnie używana do sprawdzenia częściowych menu.

Jeżeli nazwa była podana bez rozszerzenia, funkcja LOAD przyjmie *.LSP. Jeżeli nie podamy ścieżki dostępu do pliku, zazwyczaj zostanie użyta lokalizacja plików pomocniczych AutoCAD-a, dokładnie w poniższej kolejności:

1. katalog bieżący;
2. katalog zawierający bieżący rysunek;
3. katalogi zdefiniowane przez zmienną środowiska ACAD (ustawianą w oknie Parametry, zakładka Pliki, ścieżka poszukiwań plików pomocniczych);
4. katalog zawierający acad.exe.

W przypadku ACADLC (ACOMP) oraz narodowych wydań AutoCAD-a R12, plik ACAD.LSP nie jest wczytywany automatycznie. Dlatego musisz dopisać (load "ACAD" -1) w swoim ACAD.MNL.

Przykładowy ACAD.LSP:

Argument -1 zabezpiecza przed przerwaniem polecenia LOAD, nawet gdy polecenie LOAD się nie powiedzie (wystąpi błąd AutoLISP-u). Jeżeli niepowodzenie wystąpi w czasie wczytywania, zostanie zwrócona wartość -1, ale ewaluacja nie zostanie przerwana. "-1" może być równie dobrze wyrażeniem.

Przykładowy kod wykorzystuje funkcję S::STARTUP. W postaci skompilowanego kodu VILL lub VLISP nie działa, zamiast tego musi być zdefiniowane DEFUN-Q.

Funkcje nie są już w zasadzie listami! Zamiast używać DEFUN-Q dla S::STARTUP, lepiej sprawdzić, czy znane symbole są listami definiującymi funkcje użytkownika, które są wstawione i ewaluowane w czasie wykonania.

Albo prościej:

Zobacz też [12] Jak automatycznie wczytywać swoje programy?.

[12] Jak automatycznie wczytywać swoje programy?

Spójrz na koniec swojego pliku ACADRxx.LSP, aby sprawdzić, jak AutoCAD automatycznie wczytuje swoje programy.

Takie zdefiniowanie poleceń DLINE oraz DL w liście spowoduje, że zostaną one wczytane z pliku DLINE.LSP, w chwili gdy użytkownik po raz pierwszy wywoła polecenie DLINE lub DL. Wcześniej ta funkcja była po prostu zdefiniowana podobnie jak:

W rzeczywistości definicja funkcji jest bardziej skomplikowana, ze względu na obsługę błędu Ctrl+C, błędu wczytywania, błędu niewłaściwej nazwy pliku lub ścieżki dostępu.

Po pierwszym wywołaniu funkcja jest nadpisywana przez definicję zawartą w pliku.

Korzyści z mechanizmu autowczytywania:

Uruchamianie jest szybsze, gdyż nie wymaga wczytania wszystkich twoich plików lisp. Po prostu definiujesz proste funkcje-obwoluty tak, jak to pokazano wyżej. To jest wykonywane przez funkcję (autoload).

Potrzebujesz mniej pamięci.

Wady:

W przypadku błędów w twoim programie możesz wpaść w pętlę bez końca, która może być przerwana dopiero po przepełnieniu stosu lub przez Ctrl+C.
Uwaga: w przypadku skompilowanego kodu ACOMP przerwanie programu nie jest możliwe nawet przez wciśnięcie Ctrl+C, dlatego należy gdzieś wstawić wywołanie nieskompilowanej funkcji (princ).

Musisz definiować i nadzorować wszystkie nazwy funkcji ze swoich programów w definicjach (autoload). Zmiana nazwy pliku LISP lub nazwy polecenia może spowodować wyżej opisany błąd.

Gdzie umieścić własne definicje (autoload)?

Nie w pliku ACADR14.LSP. Rekomendujemy umieszczenie ich w plikach inicjalizujących, ale nie w ACAD.LSP, ponieważ jest on często zmieniany przez różne aplikacje, a ponadto ACAD.LSP powinien być raczej mały.

Na przykład wstaw je do plików AUTOLOAD.LSP lub INIT.LSP, które będą wczytywane przez ACAD.LSP. Zobacz [11] Moje LISP-y nie są już wczytywane automatycznie podczas uruchamiania AutoCAD-a.

Należy nadmienić, że użytkownicy *nie* powinni modyfikować pliku ACADRxx.LSP. Od kiedy ACAD.LSP nie jest nadpisywany podczas uaktualnienia, jest gwarantowane, że pozostanie on bezpieczny. Dodatkowo (co dotyczyło również łaty R13c4a), jeżeli plik ACADR13.LSP był modyfikowany, proces wstawiania łaty może przebiegać niepoprawnie, skutkując błędnym działaniem programu.

[13] W jaki sposób wprowadzić zmienną liczbę argumentów do funkcji LISP?

Możesz przekazać wszystkie argumenty w liście takiej jak ta:

Możesz również zdefiniować funkcję ADS lub ARX i wyeksportować ją do AutoLISP-u. Następnie wpisz:

Zobacz przykłady ADS Reiniego Urbana oraz Vladimira Nesterovsky’ego na stronie xarch.tu-graz.ac.at/autocad/ads/. Przedstawiają one implementacje powyższych kodów.

Autodeskowi zostały oficjalnie przekazane życzenia dotyczące dyrektywy &optional jako rozszerzenia języka AutoLISP, ale nie zostało to dotąd wprowadzone.

[14] W jaki sposób zapobiec przepełnieniom stosu? [zmiany]

Nie możesz zmniejszyć rozmiaru używanego stosu poprzez mniejszą liczbę parametrów lokalnych w swojej rekursywnej funkcji. Niemniej jednak nie używaj APPLY, EVAL lub MAPCAR do rekursywnego wywołania funkcji, gdyż one pochłaniają stos. Użycie "tail recursion" także nie pomoże. Powinieneś zamienić swoją funkcję rekursywną na iteracyjną. (Istnieje teoria matematyczna mówiąca, że każda funkcja rekursywna może zostać zamieniona na iteracyjną, a funkcja "tail recursion" nawet w sposób automatyczny). Iteracyjne wersje mogą używać stosu w sposób podobny jak funkcje (push) oraz (pop), ale te wersje przechowują stos w przestrzeni węzłów AutoLISP-u, która jest limitowana wielkością dostępnej pamięci wirtualnej.

Możesz przetestować przepełnienie stosu prostą funkcją:

W wyniku zamiany na postać iteracyjną uzyskujemy pożądane wyniki:

[15] (command "ROTATE3D") nie działa! Dlaczego?

Listę wszystkich takich poleceń można znaleźć w pliku ACADR13.LSP, w sekcji AUTOLOAD (zobacz też "[12]")
Wszystkie te polecenia powinny być wywoływane jako (C:ROTATE3D) zamiast (command "ROTATE3D").

Niemniej jednak funkcje ADS mogą pobierać opcjonalne argumenty. Więcej informacji znajdziesz w Podręczniku adaptacyjnym.
Na przykład poprawne jest (c:rotate3d ss p1 p2 angle), a nawet (rotate3d ...).

[16] Programy LISP działające na wielu rysunkach

"Mam problemy z otrzymaniem pliku LISP otwierającego rysunek i kontynuującego działanie. W chwili gdy nowy rysunek jest otwierany, plik LISP przestaje istnieć w pamięci AutoCAD-a. Musi zostać ponownie wczytany, aby polecenie było rozpoznawane."

1. Poprzez skrypt, który wykonuje się na wielu rysunkach: MYSCRIPT.SCR. (load "mylisp") _QSAVE _OPEN !nextdwg (load "mylisp") _QSAVE _OPEN !nextdwg ...
2. Zewnętrzne programy innych firm, takie jak RunLisp lub DDSCRIPT, automatyzują tworzenie skryptu z punktu 1.
3. R14 ma nową właściwość, zwaną "Persistent LISP"
   (okienko Parametry, zakładka Zgodność, Zachowaj programy AutoLISP między rysunkami).
4. VVital LISP posiadał wbudowaną zmienną działającą jak Persistent LISP - była to
   (setq *VILL-NEW-FULL-INIT* nil), przechowująca symbole między sesjami VLISP, w Visual LISP-ie jej nazwa została zmieniona na *VLISP-NEW-FULL-INIT*.

[17] W jaki sposób wyeksportować funkcję Visual LISP do środowiska AutoLISP lub AutoCAD?

Funkcje eksportowane przez zewnętrzne aplikacje, które mają być użyte przez twoją aplikację, muszą być zdefiniowane w pliku XDF.

Symbole (zmienne), które są zmieniane przez Visual LISP i których wartości są także używane w AutoLISP-ie lub AutoCAD-zie (np. w menu), muszą zostać najpierw oznaczone przez kompilator jako zewnętrzne w następujący sposób: (pragma '((not-localize myx:symbol)))
ale także muszą zostać wyeksportowane:
(vlisp-export-symbol 'myx:symbol)
Za każdym razem, gdy ich wartość zostanie zmieniona w Visual LISP-ie, sterowanie programem zostanie przekazane do AutoCAD-a, w celu odczytania aktualnej wartości w AutoLISP-ie lub AutoCAD-zie (np. przez !myx:symbol).

W AutoCAD-zie 2000 to jest znacznie prostsze, jednakże powinieneś eksportować swoje funkcje z chronionej przestrzeni nazw poprzez VL-DOC-SET.
Zobacz też www.autodesk.com/support/techdocs/td17/td175363.htm

Część II: Przykłady, kod

[20] Ogólne funkcje pomocnicze

Zamieściłem tutaj kilka funkcji pomocniczych, umożliwiających skrócenie kodu przykładowych programów zawartych w odpowiedziach umieszczanych w Sieci.
Możesz być pewny, że te funkcje są dostępne dla wszystkich, jak np. słynna funkcja DXF - zdefiniowana jako
(defun dxf (grp ele) (cdr (assoc grp ele))) oraz specjalny zamiennik funkcji (getval), który może obsługiwać zarówno nazwy entycji, jak ich listy DXF.

[20.1] Operacje na listach

[20.2] Operacje na łańcuchach

• Sprawdzanie typu:

  (stringp expr)

  - sprawdzanie typu łańcuchowego - czy wyrażenie jest łańcuchem? (defun stringp (s) (= (type s) 'STR))

  (string-not-emptyp str)

  - czy łańcuch nie jest łańcuchem pustym? (defun string-not-emptyp (s) (and (stringp s) (/= s "")))

• Usuwanie znaków:

  (str-trim string)

  - usuwanie spacji lewych i prawych, zdefiniowane AI_UTILS.LSP, podobnie jak:

  (str-left-trim string), (str-right-trim string),

  (str-left-trim-bag string bag), (str-right-trim-bag string bag)

  - usuwanie wszystkich znaków zawartych w łańcuchu bag.

• Wyszukiwanie:

  (strpos string substr)

  - zwraca pozycję (licząc od 1) pierwszego wystąpienia podłańcucha.

• Funkcje dzielenia i sklejania (zamiana listy na łańcuch i odwrotnie):

  (strtok str tokens)

  - zamiana łańcucha na listę rozdzieloną wg parametru tokens;

  (strlcat lst delim)

  - łączy elementy listy w jeden łańcuch, oddzielając poszczególne podłańcuchy wartością parametru delim;

  (string->list str)

  - zamiana łańcucha na listę znaków;

  (list->string str)

  - zamiana listy znaków na łańcuch.

Wszystkie powyższe i jeszcze więcej funkcji znajduje się w bibliotece Stdlib (zobacz wyżej). Niektóre są na xarch.tu-graz.ac.at/autocad/code/vnestr/strtok.lsp lub w twoim AI_UTILS.LSP. Szczególnie będziesz potrzebował ich w funkcjach obsługi DCL.

[20.3] Zamiana nazwy symbolu na łańcuch

[20.4] Dostęp do entycji AutoCAD-a [zmiana nazwy SSAPPLY na SSMAP]

[21] Przykłady programów LISP:

[21.1] Globalna zmiana właściwości tekstów, polilinii, funkcje obsługi warstw, datownik wydruków z plotera

Do globalnej zmiany atrybutów tekstu użyj CHTEXT.LSP w swoim katalogu SAMPLE.

W celu globalnej zmiany właściwości polilinii, zamrożenia warstwy przez wskazanie elementu i innych podobnych zadań przeszukaj bezpłatne lispy na dowolnym z portali AutoLISP-u. Zobacz także [1] oraz niektóre przykłady kodu w [22], [23], oraz [24].

W celu automatycznego umieszczenia "datownika" i tym podobnych informacji na swoich wydrukach z plotera, najpierw sprawdź, czy twój ploter obsługuje język HPGL/2. W tym przypadku użyj wewnętrznego sterownika HPGL/2 i skonfiguruj poleceniem HPCONFIG.

DATESTAMP.LSP: zmień atrybuty w bloku datownika wydruku samodzielnie, tak jak w [22.2]. Profesjonalny program obsługi datownika wydruku znajduje się na stronie: http://ourworld.compuserve.com/homepages/tonyt/plotstmp.htm

[21.2] Okienko dialogowe plotowania z poziomu Lisp. Użycie DDE oraz ActiveX

Od R14 użyj INITDIA
(initdia)(command "_PLOT")

Wywołanie okienka dialogowego PLOT z AutoLISP-u przed R14 było możliwe jedynie w środowisku Windows, np. za pomocą programu LISPPLOT Mike’a Dickasona. Program ten wprowadzał znaki do bufora klawiatury. Informacje na ten temat znajdziesz na stronach: www.cadalog.com/cadalog/files/lispd-l/lspplw.zip oraz: ftp://ftp.mcwi.com/pub/mcwi/lisp/winplt.lsp
Stworzenie skryptu i wywołanie go na końcu twojego lispu nie spowoduje wyświetlenia okienka dialogowego.

Xiang Zhu: możesz użyć "ddelisp" w środowisku Windows w następujący sposób:

;;; [poprawione dla wszystkich wydań] (defun DDECMD (str / tmp acadver ddestr) (if (not (boundp 'initiate)) (cond ((= 14 (setq acadver (atoi (getvar "ACADVER")))) (setq ddestr "AutoCAD.R14.DDE") (arxload "ddelisp")) ((= 13 acadver) (setq ddestr "autocad.r13.dde") (xload "ddelisp")) ((= 12 acadver) (setq ddestr "autocad.dde") (xload "ddelisp")) (T (princ "DDE not supported")(exit)))) (if (not (zerop (setq tmp (initiate ddestr "system")))) (progn (execute tmp (strcat "[" str "]")) (terminate tmp) str))) Dla R12 użyj "autocad.dde" jako nazwy serwera. Następnie wewnątrz swojego lispu lub skryptu możesz wpisać (ddecmd "_plot "). Funkcja DDECMD zwróci nil - jeżeli coś pójdzie niepomyślnie - lub przesłany łańcuch w przypadku powodzenia. Łańcuch zawiera dokładnie to, co wpisujesz w odpowiedzi na zgłoszenie polecenia z klawiatury, dlatego powinny być tam spacje oraz znak [Enter] zakodowany jako "^13", aby zakończyć polecenie.

Dodatkowo ta funkcja jest bardzo użyteczna w następujących sytuacjach: jeżeli za pomocą lispu chcesz wywołać polecenie nakładkowe, jak LAYER, normalnie używasz (command "_layer"), ale użycie tej linijki kodu spowoduje, że sam lisp nie będzie poleceniem nakładkowym. Używając omówionej funkcji, rozwiążesz ten problem.

Weź pod uwagę, że AutoCAD akceptuje polecenia DDE jedynie, gdy linia poleceń jest aktywna, to znaczy nie może być otwartego okna dialogowego.

Za pomocą VLISP lub ViLL i metod ActiveX możesz użyć także następującego kodu:

;;; Składnia vlisp: (setq vlax:ActiveDocument (vla-get-ActiveDocument (vlax-get-Acad-Object))) (setq plt (vla-get-plot vlax:ActiveDocument)) ;=> plotowanie obiektu (vla-PlotWindow plt pt1 pt2) ; definiowanie okna(pt1, pt2 w WCS) (vla-PlotPreview plt 1) ; 0 dla podglądu częściowego, 1 dla pełnego (vla-PlotToDevice plt "Default System Printer") ; jeżeli drukarka istnieje W R14 została wprowadzona zmienna INITDIA, która może być stosowana do większości (nie wszystkich) dialogów:
(initdia)(command "_PLOT")
W A2000 użyj OLE (metod VLA- ) zamiast DDE.

[21.3] Funkcje (entmod) oraz (entmake). Obsługa warstw bez użycia (command "_LAYER"...).

Modyfikacja warstwy (ENTMOD)

Próbowałem zmienić właściwości warstwy bez wywołania funkcji COMMAND wewnątrz programu LISP.

Od R13 możesz włączać i wyłączać dowolną warstwę (nawet jeżeli jest ona bieżącą), używając poniższego lispu:

(setq tbl_lst (entget (tblobjname "LAYER" "ANY_LAYER")) clr_grp (assoc 62 tbl_lst)) (entmod (subst (cons 62 (- (cdr clr_grp))) clr_grp tbl_lst)) you can toggle "ANY_LAYER" On or Off, even it is the current layer.

Ale AutoCAD nie rozpozna, że wpis w tablicy został zmieniony, dopóki nie klikniesz właściwości warstw na pasku narzędziowym lub nie zrobisz czegoś podobnego. Przy okazji możesz wydać polecenie 'DDLMODES, aby zobaczyć, czy warstwa "ANY_LAYER" została włączona lub wyłączona.
Robiąc to samo, aby zamrozić warstwę, nadal widzisz na ekranie należące do niej obiekty, ale nie możesz ich wybrać - dopiero, gdy zmienisz ustawienia warstw, AutoCAD ukryje te elementy.

Tworzenie warstwy (ENTMAKE)

Musisz odczytać wzorzec poleceniem ENTGET, używając słownika nazwanych obiektów jako argumentu. Słownik nazwanych obiektów można uzyskać przez funkcję TBLOBJNAME: (entget (tblobjname "LAYER" "Any Layer Name")) ; R2000 może używać spacji! ;;; Ten program tworzy warstwę z dowolną nazwą, jaką wpiszesz: (defun C:MLAY () ; by Reinaldo Togores <togoresr@ccaix3.unican.es> (setq laynam (getstring "\nLayer name: ")) (entmake (list '(0 . "LAYER") '(5 . "28") '(100 . "AcDbSymbolTableRecord") '(100 . "AcDbLayerTableRecord") (cons 2 laynam) '(70 . 64) '(62 . 7) '(6 . "CONTINUOUS") ) ) )

[21.4] Jak wybrać wiele plików w programie LISP?

• DOSLIB v4.3 from McNeel zawiera funkcję DOS_GETFILEM: www.mcneel.com/products.htm#Utilities
• STDLIB zawiera STD-GETFILEM: xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/GETFILEM.LSP
• xarch.tu-graz.ac.at/autocad/progs/MGETFILD.ZIP jest innym pomocniczym programem do wybierania wielu plików przez DCL. Będziesz także potrzebował VLISP, DOSLIB lub STDLIB ze względu na funkcje obsługi katalogów. Inna wersja LISP jest na: xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/Reini_MFD.LSP

[21.5] Zamiana bloków

Przeszukaj archiwa LISP, zgodnie z poniższymi wskazówkami:
W archiwum Cadalyst: www.cadonline.com/search.phtml
znajdziesz 97code.htm (będziesz musiał się bezpłatnie zarejestrować, aby korzystać z archiwum).
W archiwum xarch: xarch.tu-graz.ac.at/autocad/code - szukaj fraz "BLOCK;REPLACE"
Znajdziesz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/code/cadalyst/94-02/replace.lsp
Także na stronie Cadalog:
www.cadalog.com/find.htm , podając słowa kluczowe "Block Replace"
znajdziesz www.cadalog.com/cadalog/files/lispr-z/replace.zip (to archiwum jest najlepsze).

[21.6] Funkcja (vports), entycja VIEWPORT, konwersja współrzędnych ekranu na współrzędne modelu

Entycja typu VIEWPORT:
"Mogę wykonać (entget) w odniesieniu do rzutni i odczytać jej lewy dolny (grupa DXF 10) oraz prawy górny (grupa DXF 11) narożnik. Ale tak odczytam współrzędne w układzie papieru. To, co mnie interesuje, to odczytanie, jaka część "prawdziwego" rysunku (w przestrzeni modelu) jest pokazana w danej rzutni."
Odpowiedź na powyższe pytanie znajduje się na xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/vports.lsp

Na www.ez-sys.net/~coopfra/lisp.htm#view także zapoznasz się z pewnymi sztuczkami.

Jak zmienić rzutnie w AutoLISP-ie? Za pomocą (setvar "CVPORT" vport-id). Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/change_vports.html

Za pomocą poniższych funkcji możesz przeliczyć piksele na jednostki rysunku i odwrotnie:

;;; Zamiana piksela na wymiar w jednostkach rysunku (defun PIX->UNITS (pix) (* pix (/ (getvar "VIEWSIZE") (cadr (getvar "SCREENSIZE"))))) ;;; Zamiana wymiaru w jednostkach rysunku na piksele (defun UNITS->PIX (units) (* units (/ (cadr (getvar "SCREENSIZE"))(getvar "VIEWSIZE")))) Zobacz także artykuł opublikowany przez firmę Vibrant "Pixel Off by One" Errors in AutoCAD http://xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/pixel-off-by-one-error.txt

[21.7] Wybór wszystkich widocznych obiektów, współrzędne narożników

Weź pod uwagę, że funkcją (ssget) możesz jedynie wybrać widzialne obiekty, gdyż wszystkie funkcje (entsel, ssget, osnap) działają na podstawie pikseli wyświetlanych na ekranie, jedynie (ssget "X") może dokonać selekcji obiektów niewidocznych. ;;; Zwraca listę współrzędnych narożników aktualnej rzutni w układzie WCS (defun ZOOMPTS ( / ctr h screen ratio size size_2) (setq ctr (xy-of (getvar "VIEWCTR")) ;3D -> 2D h (getvar "VIEWSIZE") ;real screen (getvar "SCREENSIZE") ;2D: Pixel x,y ratio (/ (float (car screen)) ;stosunek h/v (cadr screen)) size (list (* h ratio) h) ;rozmiary ekranu we współrzędnych size_2 (mapcar '/ size '(2.0 2.0))) (list (mapcar '- ctr size_2) (mapcar '+ ctr size_2))) (defun XY-OF (pt) (list (car pt)(cadr pt))) ;przepisanie w punkt 2D Uwaga!: Punkty zwracane przez funkcje są w WCS, ale to jest pozytywne, ponieważ opcje "CP", "WP" i "P" funkcji SSGET wymagają punktów w układzie WCS (opcje "W" oraz "C" wymagają punktów w układzie UCS - nie mam pojęcia, skąd takie zróżnicowanie). ;;; Jeden ze sposobów zdefiniowania tej funkcji (defun SSALL-VISIBLE (/ l) (ssget "C" (car (setq l (maptrans0-1 (zoompts)))) (cadr l))) ;;; lub inny (defun SSALL-VISIBLE-1 () ;łączy "C" oraz (p1 p2) w jedną listę (apply 'ssget (append '("C") (maptrans0-1 (zoompts))))) ;;; przetwarza niektóre punkty z WCS do UCS, łatwiej z jednym argumentem ;;; [poprawiono opis] (defun MAPTRANS0-1 (pts)(mapcar '(lambda (pt)(trans pt 0 1)) pts))

[21.8] W jaki sposób zapisać do pliku listę współrzędnych XYZ dla zbioru wskazanych obiektów?

;;; CDF - łańcuch rozdzielany przecinkami (defun cdf-point (pt) (strcat (car pt) ", " (cadr pt) ", " (caddr pt))) ;;; SDF - łańcuch rozdzielany spacjami, łatwiejszy do ;;; powtórnego wczytania do AutoCAD-a (defun sdf-point (pt) (strcat (car pt) " " (cadr pt) " " (caddr pt))) ;;; Zamienia format SDF x powrotem na punkty (defun str->point (s) (eval (read (strcat "(" s ")")))) ;;; Zapisuje do pliku XYZ dla wszystkich obiektów (dla SDF patrz dalej) (defun C:XYZ (/ ss fname f) (if (and (setq ss (ssget)) (setq fname (getfiled "Write XYZ to file" (strcat (getvar "DWGNAME") ".XYZ") "XYZ" 7)) (setq f (open fname "w"))) (foreach ele (sslist ss) ; -> [20.4] (foreach pt (getpts ele) ; -> [23.1] (write-line (cdf-point pt) f) ) ) ) (if f (close f)) ) ;;; => <fname>.xyz ;;; 0.45, 12.3, -34.0 Dla pliku ASC (format SDF) po prostu zamień wszystkie XYZ na ASC oraz cdf-point na sdf-point w powyższym kodzie.

W celu utworzenia polilinii z pliku ASCII x, y najlepiej zamienić ten plik na skrypt, jak poniżej:

PLINE 300.2,10 350.4,10.4

[22] Atrybuty bloków

[22.1] W jaki sposób uzyskać dostęp do danych definiujących atrybuty bloków?

Sprawdź wszystkie subentycje występujące po INSERT, tak aby znaleźć atrybuty. Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/STDENT.LSP. ;;; Zwraca listę DXF dla atrubutu s (łańcuch) w elemencie ;;; ele (ENAME) lub nil, jeżeli nie zostanie znaleziony (defun ATTELE (ele attname / rslt) (if (and (istypep ele "INSERT") (= (getval 66 ele) 1)) (progn (setq ele (entnext (entity ele))) (while (and ele (istypep ele "ATTRIB")) (if (= (strcase (getval 2 ele)) (strcase attname)) (setq rslt (entget ele) ele nil) ;break the loop (setq ele (entnext ele)) ) ) ) ) rslt ) ;;Przykład (attele (entsel) "TEST") ; zwraca listę DXF ; atrybutu "TEST", jeżeli blok go zawiera Przy okazji: lepszymi funkcjami do odczytu kodów grup DXF są GET oraz EDLGETENT Vladimira Nesterovsky’ego. ;;; Przykładowe wywołanie: ;;; zwraca listę wartości grupy 2, 1 oraz -1 (defun get-attribs-look-up (block-ename) (get '(2 1 -1) (cdr (edlgetent block-ename)))) (defun all-verticies-and-bulges (pline-ename) (get '(10 42) (cdr (edlgetent pline-ename)))) Są one dostępne na members.tripod.com/~vnestr/

[22.2] W jaki sposób zmodyfikować atrybuty bloku? DATESTAMP.LSP

Atrybuty bloku można modyfikować w bardzo prostym programie DATESTAMP.LSP, po prostu przez entmod listy DXF atrybutu DATE w twoim bloku - listy, która została wcześniej odczytana funkcją (attele) jak wyżej. ;;; Zmienia wartości atrybutu na nowe, grupa 1 (defun ATTCHG (ele attname new / b) (if (setq b (attele ele attname)) (entmod (subst (cons 1 new) (getval 1 b) b)))) ;;; Zmienia wszystkie atrybuty DATESTAMP ;;; we wszystkich wstawieniach bloków PLOT* (defun C:DATESTAMP () (ssmap ; poprawiono i zmieniono nazwę '(lambda (ele) (attchg ele "DATESTAMP" (today)) (entupd ele) ) (ssget "X" '((0 . "INSERT")(2 . "PLOT*"))) )) ;;; Zwraca dzisiejszą datę w postaci łańcucha (defun TODAY (/ s) (setq s (rtos (getvar "CDATE") 2)) ;odczytuje datę juliańską (strcat (substr s 5 2) "-" (substr s 7 2)"-"(substr s 3 2))) Automatyczne wstawianie daty jest zazwyczaj realizowane przez RTEXT (bonus/express tools) lub HPCONFIG w ploterach HPGL/2.

[22.3] W jaki sposób uaktualnić atrybuty bloku?

Istnieje program SUPPORT\ATTREDEF.LSP, uaktualniający właściwości atrybutów (pozycja, warstwa...) dla każdego wstawionego wcześniej bloku.

Dla entycji złożonych musisz wykonać funkcję ENTUPD na entycji głównej, aby zobaczyć zmiany na ekranie (to wymusza regenerację i przerysowanie entycji na ekranie). ;;; Przykład: (setq s (getstring "Change Attribute to: ")) (attchg (attele (setq b (entsel "of block: ")) s))) (entupd (car b)) ; blok, nie atrybut ;;; nieco więcej funkcji pomocniczych do odczytu entycji głównej ;;; dla dowolnego atrybutu lub wierzchołka (defun MAIN-ENTITY (ele) (setq b (entity b)) ; wymusza ENAME (while (istypep b '("ATTRIB" "ATTDEF" "VERTEX")) (setq b (entnext b))) ; pętla, dopóki nie będzie więcej subentycji (if (istypep b '("SEQEND" "ENDBLK")) (getval -2 b) ; główna entycja w przypadku entycji złożonej b ; zwykła entycja ) )

[22.4] W jak sposób utworzyć blok z atrybutami funkcją ENTMAKE?

Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/ENTMAKE.LSP.

Tu znajduje się przykład, jak użyć wielokrotnego wywołania funkcji (entmake), aby utworzyć główną entycję bloku, jego entycje składowe, zakończyć definicję bloku i wreszcie wstawić blok funkcją (entmake). W przypadku bloków anonimowych zauważ, że jedynie (setq bn (entmake '((0 . "ENDBLK")))) zwraca nazwę bloku (entmake (list '(0 . "INSERT")'(70 . 1)(cons 2 bn) ...)).

[23] Polilinie

[23.1] W jaki sposób uzyskać dostęp do danych definiujących wierzchołki polilinii?

Wierzchołek polilinii jest subentycją polilinii (podobnie jak atrybut jest subentycją wstawionego bloku, a definicja atrybutu - subentycją definicji bloku). Z tego powodu możemy użyć tych samych funkcji, co w [22.1]-[22.3] ;;; Zwraca jedynie niektóre wartości grup na liście DXF (dla LWPOLYLINE) (defun group-only (grp lst) (mapcar 'cdr (remove-if-not '(lambda(pair)(= grp (car pair))) lst))) ;;; Zwraca listę wierzchołków polilinii lub innego elementu (defun GETPTS (ele / pts) (setq ele (entity ele)) ;wymusza typ ENAME (cond ((istypep ele "POLYLINE") (while (istypep (setq ele (entnext ele)) "VERTEX") ;; Opuszcza punkty dopasowania i kontrolne splajnu (w wersji klasycznej) (if (not (or (flagsetp 1 ele) (flagsetp 8 ele))) ;poprawka! (setq pts (cons (trans (getpt ele) ele 0) pts))) (reverse pts))) ;; Przypadek specjalny: możesz przepisać dane, znajdując ;; jedynie pierwsze wystąpienia grup. ;; Poprawka błędu LWPOLYLINE w R14: ;; wewnętrznie przechowywane są jako punkty 2D, ;; (entget) zwraca przypadkowe wartości współrzędnej z. ((istypep ele "LWPOLYLINE") (mapcar '(lambda(pt)(trans (list (car pt)(cadr pt) 0.0) ele 0)) (group-only 10 (entget ele)))) ;; Wstaw tutaj możliwe inne typy, takie jak: ((istypep ele '("TEXT" "CIRCLE")) (list (getpt ele))) ;; raczej tak (w tylu serge'a). Kod dla LWPOLYLINE powyżej. (T (apply 'append (mapcar '(lambda (n / p) (if (setq p (getval n ele)) (list p))) '(10 11 12 13))) ) ;; lub tak (wersja klasyczna): ;;(T (foreach n '(10 11 12 13) ;; (if (setq p (getval n ele)) (setq pts (cons p pts)))) ;; pts ;;) ) ) Sugestie Vladimira Nesterovsky’ego dotyczące różnych struktur wierzchołków (zobacz [22.1]). (defun vertices-and-bulges( pline-ename ) (mapcar 'cdr (remove-if-not '(lambda(ele) (bitsetp 9 x)) (get '(70 10 42) (cdr (edlgetent pline-ename)) => lista par (10 42) ;;; co może być także zapisane jako: (defun flag9p (ele) (flagsetp 9 ele))) ; prawdziwe, jeżeli punkt dopasowania (mapcar '(lambda (ele) (remove-if-not 'flag9p (cdr (edlgetent pline-entname)))) Zobacz też [23.5], aby zapoznać się z różną strukturą wierzchołków (segmentów) polilinii.

[23.2] W jaki sposób połączyć wiele linii w polilinię? [poprawione]

Po prostu spróbuj dołączyć każdy element do wszystkich wybranych, ale zwróć uwagę, że entycje już dołączone nie mogą być odczytywane przez (entget), ponieważ informacje o nich zostały usunięte. ;;; Ten przykład zamienia wszystkie wybrane elementy ;;; w polilinie oraz próbuje je połączyć, jeśli to możliwe. (defun C:JOINPOLY (/ ele ss) (foreach ele (sslist (setq ss (ssget))) ;lepsze przetwarzanie list (if (entget ele) ;jeszcze nie dołączony (cond ;(następnie może wystąpić nil) ((istypep ele '("ARC" "LINE")) ;; ale powinieneś sprawdzić współrzędną Z dla linii oraz UCS (command "_PEDIT" ele "_y" "_j" ss "" ""); zamiana i łączenie ) ((and (istypep ele '("POLYLINE" "LWPOLYLINE")) ;poprawka (not (flagsetp 1 ele)) ;niezamknięta (< (rem (getflag ele) 128) 8)) ;ignoruje siatki i podobne (command "_PEDIT" ele "_j" ss "" "") ;sprawdzanie UCS ominięte ;dla zwięzłości kodu ) ) ) ) )

[23.3] Zmiana szerokości polilinii

Za pomocą wyżej zdefiniowanej funkcji pomocniczej wystarczy po prostu wpisać: (defun C:POLYWID (/ wid ele) (initget 5)(setq wid (getdist "New Polyline Width: ")) ;nieujemne (foreach ele (sslist (ssget '((0 . "*POLYLINE")))) ;tylko polilinie (command "_PEDIT" ele "_W" wid "")))

[23.4] Tworzenie polilinii oraz splajnu funkcjami ENTMAKE oraz COMMAND

1. Możesz utworzyć plik skryptowy za pomocą programu LISP i później go uruchomić. To wygląda na najłatwiejszy sposób, ale mogą wystąpić błędy operacji wejścia-wyjścia podczas odczytu i zapisu pliku skryptowego. Jeżeli piszesz komercyjną aplikację, musisz wprowadzić obsługę takich błędów.
2. Drugim sposobem jest utworzenie list DXF dla entycji i użycie ENTMAKE. Korzyści: szybkość, współrzędne punktów zwracane w WCS-ie, niezależność od ustawień zatrzasków.
   Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/ENTMAKE.LSP.
3. Trzecie rozwiązanie jest oparte na funkcjach COMMAND oraz MAPCAR. Działa na poliliniach, splajnach oraz liniach. Wady: UCS, zatrzaski. ;;; Rysuje polilinię z listy punktów (także splajny) ;;; oraz linie, w bieżącym UCS, z bieżącymi ustawieniami zatrzasków (defun DRAW-PLINE (pts) (command "_PLINE") (mapcar 'command pts) (command "")) (defun DRAW-SPLINE (pts) (command "_SPLINE") (mapcar 'command pts) ; wymagane punkty dopasowania (command "" "" ""))

[23.5] W jaki sposób obliczyć długość polilinii?

Są dwa sposoby:

1. Oczywisty, używający polecenia AREA; to sposób nieco "głośny" (wyświetla wynik), ale działa nawet na splajnach. ;;; Dodaje długości wszystkich obiektów, możesz to samo ;;; zrobić w celu policzenia powierzchni: po prostu zamień ;;; ostatnią linię na (getvar "AREA") (defun C:LEN-OF () (command "_AREA" "_A" "_E") ;dodaje obiekty (działa w R12+R13) (ssmap 'command (ssget)) ;zmieniona nazwa, ;przekazuje wszystkie elementy do AutoCAD-a (command "" "") ;2 x ENTER (getvar "PERIMETER")) ;tu mamy długość
2. Wymaga nieco matematyki, ale tylko dla prostych entycji. Tutaj najlepiej znowu zdefiniować nieco funkcji pomocniczych. To jest także wprowadzenie do następnego rozdziału [24], o trygonometrii wypukłości elementów krzywoliniowych w poliliniach.
   ;;; Oblicza długość polilinii, bez wyświetlania komunikatów (defun POLY-LENGTH (poly / seg) (apply '+ ; suma długości wszystkich pojedynczych elementów (mapcar '(lambda (seg) ;długość segmentu (if (zerop (car seg)) (distance (cadr seg) (caddr seg)) ;segment liniowy lub (abs (arclen seg seg)))) ;krzywy: zobacz niżej w [24] (pline-segs poly)))) ;;; Zwraca wszystkie kody grup XDF dla entycji złożonej ;;; (wierzchołki, atrybuty) jako listę, ;;; podobnie do funkcji (edlgetent) (defun CPLX-LIST (grp ele / lst) (if (= 1 (getval 66 ele)) (progn (setq ele (entnext (entity ele))) (while (and ele (not (istypep ele "SEQEND"))) (setq lst (cons (getval grp ele) lst) ele (entnext ele))) (reverse lst)))) ;;; PLINE-SEGS - tworzy listę segmentów polilinii ;;; jako listę zawierającą '(bulge p1 p2). Linia prosta ma bulge 0.0 ;;; Punkty oblicza w ECS. Akceptuje typ LWPOLYLINE (defun PLINE-SEGS (pname / pts segs) (setq segs (mapcar 'list (if (istypep pname "LWPOLYLINE") (group-only 42 (entget pname)) (cplx-list 42 pname)) (setq pts (getpts pname)) (rot1 pts))) ; ->[20.1] (if (flagsetp 1 pname) segs ;zamknieta (butlast segs))) ;otwarta - bez ostatniego elementu, ->[20.1] ;;; Przykład (nieco zoptymalizowany dla zwięzłości kodu): ;;; dodaje wszystkie długości polilinii, CICHO ;;; Akceptuje także inne typy entycji, dodaje je do polilinii (defun C:POLYLEN () (apply '+ (ssmap 'poly-length (ssget '((0 . "*POLYLINE")))))) ; zmieniona nazwa

Aby zsumować powierzchnie możesz użyć głośnego polecenia AREA lub zaimplementować wzór Herona dla powierzchni wieloboków (po prostu dla zwykłych zamkniętych wieloboków).

[23.6] W jaki sposób odwrócić kierunek polilinii?

Sergei Komarov przysłał REVPOLY.LSP, który bierze pod uwagę także wypukłości i szerokości segmentów.
Zobacz xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/lisp_progs/revpoly.lsp.

Krótka wersja z biblioteki stdlib jest tutaj:

;;; Ignoruje informacje o szerokości segmentów (defun POLY-REVERSE (segs) (reverse (mapcar '(lambda (seg) (std-make-seg (std-seg-p2 seg)(std-seg-p1 seg) (- (std-seg-bulge-num seg)))) segs))) (defun C:POLYREV (/ ele) (std-require "ENTMAKE") (if (setq ele (car (entsel "\nRevert Poly: "))) (std-entmake-pline (entget ele '("*")) ; zachowuje dane rozszerzone (poly-reverse (std-pline-segs ele)))))

[23.7] W jaki sposób odczytać środek polilinii? [nowe]

Œrodek masy bryły można odczytać poleceniem MASSPROP. Możesz zapisać tę informację do pliku w celu późniejszej analizy. Œrodek masy polilinii jest różny, jeżeli rozpatrujemy go wektorowo. W znaczeniu geometrycznym, jako funkcja kilku punktów, jest prostszy. (setq n (float (length pts))) (list (/ (apply '+ (mapcar 'car pts)) n) (/ (apply '+ (mapcar 'cadr pts)) n)) Wyznaczenie rzeczywistego środka masy jest nieco bardziej złożone. Wersja stdlib znajduje xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/STDPOINT.LSP STD-CENTROID-2D
W stdlib.arx lub na www.manusoft.com znajdują się także bardziej przydatne funkcje LISP, wyliczające środek masy dla brył. Następnie możesz wykonać (command "_REGION" ele)...(massprop entlast)...(command "_UNDO" 1). Za pomocą metod VLA masz także dostęp do własności massprop dla obiektów ACIS.

[24] Geometria okręgu lub łuku: definicja wypukłości (BULGE), nieco trygonometrii [poprawione]

Wypukłość jest zdefiniowana jako tangens jednej czwartej kąta zawierającego segment krzywoliniowy. Wypukłość 0.0 oznacza segment prosty. Razem z punktem początkowym i końcowym jest to wystarczająca informacja do szybkiego obliczenia pozostałych informacji opisujących segment krzywoliniowy. Ujemna wartość wypukłości oznacza kąt liczony w kierunku ruchu wskazówek zegara ("matematycznie ujemny").

  arclength = radius*angle
  bulge = +/- tan( ang/4 )            (CCW: +, CW -)
  angle = 4 * atan( bulge )
  bulge = +/- ( 2*altitude ) / chord  (CCW: +, CW -)

(poprawione, błędny wzór! Podziękowania dla Sergeia Komarova)

[25] DCL: okna kartotekowe ze znakami tabulacji oraz czcionką o stałej szerokości

Spróbuj użyć atrybutu tabs dla wycinka list_box, tak jak:

[26] EED. Dane rozszerzone elementu: odczyt i zapis

[26.1] Wybieranie obiektów na podstawie ich EED funkcją (ssget "X") ;;; Zdefiniuj prefiks nazwy swojej aplikacji oraz znak rozdzielający ;;; (4-znakowa nazwa aplikacji zgodnie z wytycznymi AAIG, ;;; the Autodesk Application Interoperation Guidelines) (setq appname "HUBU-") ;;; Zdefiniuj * dla wszystkich podtypów (setq allappnames (strcat appname "*")) ;;; np: HUBU-LIST1, HUBU-LIST2 ;;; Tutaj jest przykład sposobu odczytania listy ;;; EED dla jednego elementu (defun GETEED-LST (ele) (cdadr (assoc -3 (entget ele (list allappnames))))) ;;; Tutaj wybieramy wszystkie elementy zawierające dane ;;; aplikacji danego typu (znaki globalne są dozwolone) (defun SSGET-APP (typ) (ssget "X" (list (list -3 (list typ)))) ;;; Wybiera jedynie elementy z danymi twojej aplikacji (defun SSGET-HUBU (typ) (ssget "X" (list (list -3 (list (strcat appname typ))))) (ssget-hubu "*") ; spowoduje wybranie wszystkich elementów ; zawierających dane twojej aplikacji

[26.2] Odczyt EED wybranego obiektu

Sprawdź dowolne dane rozszerzone XDATA poprzez: (entget (car (entsel)) '("*"))

Te funkcje zwracają wszystkie XDATA o pasującej nazwie aplikacji lub wszystkie XDATA o pasujących wartościach kodów DXF.

;;; Odczytuje wszystkie listy XDATA dla danego elementu, ;;; np. dla danych XDATA: ;;; (-3 ("HUBU-1" (1000 ."ASSHATCH")(1002 ."{") ;;; (1070 . 1)(1002 ."}"))) ;;; =>(("HUBU-1" (1000 ."ASSHATCH")(1002 ."{")(1070 . 1)(1002 .."}"))) (defun GETXDATA (e apnlst) (cdr (assoc -3 (entget e apnlst)))) ;;; Wszystkie listy bez nazwy aplikacji ;;; => ((1000 ."ASSHATCH")(1002 ."{")(1070 . 1)(1002 ."}")) (defun GETXDATA-ALL (e apnlst) (apply 'append (mapcar 'cdr (getxdata e apnlst)))) Nazwa aplikacji została tutaj usunięta, ponieważ jest używana jedynie do szybkiego wykonania ssget. Różne aplikacje są rozdzielone przez różne grupy (1000 . name), tak jak to robi Autodesk.

W celu zapisu XDATA do elementu zobacz XDATA.LSP lub XED.LSP, chociaż te przykłady są nieco nieuporządkowane.

Aby poznać zaawansowane sposoby obsługi EED, np. zamianę danych ADS na listy LISP i odwrotnie, zobacz także xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/eed_retrieval.txt.

[27] W jaki sposób przerwać wykonywanie polecenia w LISP-ie?

Funkcja (command) bez parametrów działa dokładnie jak naciśnięcie Ctrl+C w DOS-ie lub Esc w Windows w linii poleceń. Ale nie zachowa się ona w sposób przypominający naciśnięcie Esc w okienku dialogowym ani nie będzie działała w skrypcie. Wywołanie funkcji (command nil) jest równoważne (command).

(command) przerywa jedynie funkcje będące poleceniami, np. jeżeli użyjesz polecenia "DIM" wewnątrz AutoLISP-u, musisz przerwać je przez (command) po zakończeniu wymiarowania.

Funkcja (command) nie przerwie wykonywania pętli w programie LISP. Istnieją inne funkcje: (exit) oraz (quit). Obie robią to samo - natychmiastowo przerywają wykonanie programu LISP.

Przykład:

W przypadku skryptów należy zastosować obejście polegające na zdefiniowaniu funkcji (cancel) w lispie:

[27.1] W jaki sposób spowodować wykonanie nieograniczonej liczby opcji wprowadzonych przez użytkownika?[nowe]

[28] W jaki sposób rozkodować geometrię ACIS w LISP-ie?

Przykłady i kod są na: xarch.tu-graz.ac.at/autocad/stdlib/samples/ACIS-REGION.LSP [nowość]

[A] Zastrzeżenia, uwagi od autorów

Prawa autorskie Copyright © 1996, 97, 98, 99 do tej listy AutoLISP FAQ posiada Reini Urban.
Tłumaczenie na język polski wykonał Tadeusz Wróbel (sparrow@cad.pl) w 2000 ROKU. Prawa autorskie do polskiego tłumaczenia posiada Wydawnictwo Helion.
Przykłady kodu, jeżeli nie zaznaczono inaczej, są własnością © 1991-1997 Reiniego Urbana i mogą być swobodnie używane, kopiowane, modyfikowane i rozsyłane - ale nie sprzedawane.
Podstawowe funkcje, jeżeli nie zaznaczono inaczej, są własnością © 1991-1997 Reiniego Urbana i mogą być swobodnie używane, kopiowane, modyfikowane i rozsyłane.

Ta lista FAQ może być swobodnie dystrybuowana w całości i bez modyfikacji, w sposób gwarantujący, że niniejsza informacja dotycząca praw autorskich nie będzie usunięta. Lista nie może być sprzedawana w celu osiągnięcia zysku ani włączana do komercyjnych dokumentów (np. publikowana w celu sprzedaży na płytach CD-ROM, dyskietkach, w książkach, czasopismach lub w innej drukowanej formie) bez uprzedniej, pisemnej zgody właściciela praw autorskich. Niniejszym udziela się takiego pozwolenia na udostępnianie tego dokumentu poprzez nieograniczoną, anonimową usługę ftp w Internecie oraz szczególnie na włączanie do oficjalnej listy FAQ AutoCAD-a.

Jeżeli ta lista FAQ jest reprodukowana w inny sposób niż przez Internet (np. CD-ROM, formy drukowane, etc.), jeden egzemplarz powinien być wysłany na adres: Reini Urban, X-RAY, Nibelungeng 3, 8010 Graz, Austria.

Ten artykuł, zawartość oraz przykłady kodu są dostarczone w niniejszej formie, bez żadnych wyrażonych lub domyślnych gwarancji.

Wersja HTML:

xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.html

Wersja z przypisami AcadWiki [new]:

xarch.tu-graz.ac.at/acadwiki/AutoLispFaq

Wersja ASCII (zawsze najnowsza, kopia wersji ostatnio rozesłanej do uczestników grup dyskusyjnych) znajduje się na stronach:

xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.1

xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.2

Wersja Winhelp (spakowana zipem razem z faq-code.lsp):

ftp://xarch.tu-graz.ac.at/pub/autocad/news/faq/autolisp.zip

Archiwum usenetowe FAQ:

www.faqs.org/faqs/CAD/autolisp-faq/ lub na ftp://rtfm.mit.edu/pub/usenet-by-hierarchy/comp/cad/autocad/

Kody LISP z tej listy FAQ:

ftp://xarch.tu-graz.ac.at/pub/autocad/news/faq/FAQ-CODE.LSP

Tłumaczenie na język francuski wykonane przez Rogera Roseca znajduje się na stronie:

www.newz.net/acadplus/page5101.htm

Tłumaczenie na język japoński wykonane przez MASAMI Chikahiro:

www.page.sannet.ne.jp/chestnutsburr/autolisp-j.html

Tłumaczenie na język rosyjski wykonane przez Igora Orellana:

www.cad.dp.ua/stats/alfaq_ru.htm [poprawione]

Tłumaczenie na język niemiecki wykonane przez Reiniego Urbana:

xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.html.de

Częściowe tłumaczenie na język hiszpański zostało już rozpoczęte.

Kontakt - Eduardo Magdalena.

Tłumaczenie na język polski wykonane przez Tadeusza Wróbla dla serwisu WWW.CAD.PL:

www.cad.pl/lisp_faq.html

Odpowiednie listy FAQ Autodesku:

AutoCAD Techsupport
[zmienione] Search AutoCAD+FAQ
Support Assistant 2000 [poprawione]

Grupy dyskusyjne Autodesku [zmienione]

news://discussion.autodesk.com/autodesk.autocad.customization, na Google lub WebX interface na nowym serwerze grup dyskusyjnych Autodesku.

[B] Podziękowania

Tom Berger, Adi Buturovic, Christoph Candido, Mike Clark, Miles Constable, Cara Denko, T.J. DiTullio, Chris Ehly, Jeff Foster, Rusty Gesner, William Kiernan, Paul Kohut, Sergei M. Komarov, Joseph M. Liston, Lu, Masami Chikahiro Georg Mischler, Desi Moreno, Vladimir Nesterovsky, Roger Rosec, Serge Pashkov, Dennis Shinn, Tony Tanzillo, Eugene Tenenbaum, Reinaldo Togores, Reini Urban, Serge Volkov, Morten Warankov, Owen Wengerd, Alan Williams, Doug Wilson, Ian A. White, David Whynot, Darren Young, Xiang Zhu oraz wielu innych.

[C] Ostatnie zmiany

18 czerwca 2001

poprawiono deja.com na groups.google.com

23 kwietnia 2001

aktualizacja odnośników

v2.28 4 kwietnia 2001

Zmiana adresu rurban@sbox... na rurban@x-ray.at (stary przestanie funkcjonować w przyszłym roku).

Wszystkie części FAQ są dostępne w formacie AcadWiki.

v2.27 styczeń 2001

Pierwsze tłumaczenie w języku polskim (oryginał: wersja v2.27 z dnia 23 września 2000).
Opis wcześniejszych zmian, dotyczących tekstu oryginalnego, można znaleźć na stronie http://xarch.tu-graz.ac.at/autocad/news/faq/autolisp.html#C.